...زندگی در ویرانه ترین آبادی...

طی دهساله‌های اخیر جهان بر اثر اعمال تروریستی به لرزه در آمده است. 90% این اعمال به دست کسانی اجرا می‌شوند که با اسلام ارتباط دارند. روند افراط گرایی در این دین بدون شک بر تعبیر بعضی احکام قرآن استوار می‌شود. حتی کسی که بخواهد تسامح به خرج دهد، نمی‌تواند از این واقعیت غافل بماند که تروریست‌ها با اسلام ارتباط نزدیک دارند، به اندیشه‌هایی که در قرآن منعکس شدند، پایبند هستند (مهم نیست که مسلمانان میانه‌رو همین اندیشه‌ها را به گونه دیگری تعبیر می‌کنند) و حاضرند با ندای «الله اکبر!» خودشان بمیرند و دیگران را بکشند. لذا باید ببینیم چرا قریب به 1500 سال بعد از ظهور اسلام، جنبش فعال و نیرومندی به وجود آمده که به ترور متوسل می‌شود.

دین اسلام نه در نظام دولتی جا افتاده به وجود آمد و نه برای قداست بخشیدن به استانداردهای ثابت زندگی جامعه. دین اسلام در جریان نبردهای شدیدی شکل گرفت که حضرت محمد (ص)، بنیانگذار آن، در این نبردها شرکت فعالی داشت. اسلام از طریق عملیات جنگی توانست ظرف مدت کوتاهی در سرزمین عظیمی از ایران تا اسپانیا گسترش یابد. مسلمانان در طول چند قرن گروه کوچک ولی الهام گرفته از اندیشه دینی خود را به ساختار دولتی خلافت عربی تبدیل کردند. خلافت نمی تواند به عنوان امپراطوری تلقی شود چرا که نه سیاست بلکه دین پایه و اساس آن را تشکیل داد. اسلام با فشار شدید از طریق عرب‌های فاتح و با استفاده از سیاست اقتصادی آنها که ناظر بر امتیازات مالیاتی برای علاقه‌مندان به مسلمان شدن بود رواج یافت. همین امر باعث عربی شدن بخش عمده مردم کشورهای تسخیر شده می‌شد ولو اینکه این روند از روند اسلامی‌سازی آهسته‌تر بود. اندیشه حضرت محمد که اندیشه همبستگی مذهب بود، نیروی اساسی مسلمانان را تشکیل داده بود. این اندیشه ساده است ولی برای هر فرد مسلمان همیشه یک اندیشه بزرگ و اساسی بوده است. او خود را اول مسلمان می داند و بعد نماینده یک قوم یا ملت مشخص. مسلمانان تا کنون همه آنهایی را که اسلام آوردند، عضو امت واحد اسلامی محسوب می‌کنند.

به عقیده مسلمانان، همه چیز روی زمین به مشیت الهی وابسته است. فرامین خدا به وسیله فرستادگان خردمند او به مردم منتقل می‌شوند که حضرت محمد بزرگترین آنها بود. هر چیزی که خداوند متعال می‌خواست، در دوران زندگی پیغمبر اسلام توسط جبرییل به وی اعلام شد. همه مسلمانان اعتقاد دارند که از سخنان حضرت محمد کتاب مقدس قرآن تنظیم شده است که این کتاب «مخلوق» نیست زیرا پیغمبری که بی‌سواد بود، آن را ننوشت و فقط به عنوان مشیت الهی منتقل کرد. باید گفت که حکمت قرآن تا اندازه زیادی به حکمت کتاب مقدس تورات بر می گردد. محمد در جوانی با یهودیان و مسیحیانی که با کمک عربهای بدوی کالاهای خود را منتقل می کردند، معاشرت می‌کرد و بحث‌های آنها درباره علوم الهی را گوش می‌کرد و قطعات خردمندانه کتاب‌های مقدس آنها را یاد می‌گرفت. البته، قرآن، از روی تورات کپی نشده است زیرا مواد زیادی دارد که با زندگی عرب‌ها ارتباط دارند. ولی آنچه که برای ما اهمیت دارد، این است که محتوای کتاب مقدس مسلمانان متضاد است. این امر طبیعی است زیرا محمد که زود بر آشفته می‌شد و احتمالاً به رؤیاها متمایل بود، بعضی از حرف‌هایی را که می‌شنید، دقیقاً دریافت نمی کرد، به ویژه هنگامی که در خواب با فرستاده خدا در تماس بود. همین ابهام باعث تعابیر و تفاسیر متضاد می‌شد. طبق حدیثی، خود پیغمبر اسلام در جواب به سرزنش به متضاد بودن سخنان خود می‌گفت: اگر اینطور است، پس الله در اراده خود تجدید نظر کرده است. گفتنی است که متن رسمی قرآن بعد از رحلت حضرت محمد به دستور خلفای اول تدوین شد.

تصادفی نیست که در سیستم پیچیده تفسیر قرآن اصل «نسخ» به وجود آمد. فقهای اسلامی به منظور اجتناب از تضادها با هم توافق می‌کردند که بعضی آیات منسوخ و آیات دیگر نسیخ به حساب آورده شوند. طبق بعضی اطلاعات، تعداد تضادها بالغ بر 225 مورد است و آیات منسوخ در بیش از 40 سوره وجود دارند. با تلاش کارشناسان تعداد اختلافات در متن قرآن به حد اقل رسانده شد ولی آنها هم نتوانستند تسلسل غیر متضاد و منطقی همه آیات را تأمین کنند. در نتیجه، بعضی اصول قرآن به اندازه کافی روشن نیستند که در عصر حاضر عده‌ای از همین امر سوءاستفاده می کنند. از همه آیات متضاد قرآن، برای ما عمداً مسأله روابط بین مسلمانان مؤمن و کفار اهمیت دارد. کنه مطلب این است که از یک سو، الله رحمان و رحیم است ولی از سوی دیگر و در شرایط دیگر نسبت به کفار یعنی غیرمسلمانانی که نمی خواهند اسلام آورند، سختگیر و خشن است. گاهی متن قرآن صریحاً اعلام می کند که همه غیرمسلمانان با عواقب منفی زندگی روبرو خواهند شد. گاهی پیشنهاد می‌کند که مسلمانان با غیرمسلمانان بجنگند. در موارد بسیار نادر تأکید می کند که باید همه آنها را در حین جهاد مقدس از بین برد. این نکته اخیر باعث شدیدترین مباحثات درمیان فقهای اسلامی شده‌اند. میانه‌روان معمولاً ‌تأکید می‌کنند که اصطلاح «جهاد» هم تعریف‌های گوناگونی دارد و نباید فقط به عنوان دعوت به جنگ تلقی شود. ولی واقعیت این است که در قرآن تکیه‌گاهی برای اسلام‌گرایی رادیکال وجود دارد. شبه‌نظامیان امروزی و به خصوص شهدای متعصبی که حاضرند در راه دین جان خود را از دست بدهند، مبارزه با کفار و به ویژه با غرب منفور را معنی اصلی احکام قرآن می دانند.

ولی چرا پیروان اسلام رادیکال اصولگرا معتقدند که باید همه کفار را از بین برد؟ جواب این سئوال معمولاً به صورت ذیل داده می‌شود. در جهان دو نوع از انسانها وجود دارند یعنی اعضای امت بزرگ که خدمتگذاران و رزمندگان باوفای الله هستند، در حالی که همه انسانهای دیگر دشمنان الله محسوب می‌شوند. هدف مؤمنان این است که کفار را به دین راستین جلب کنند. البته،بهتر است که این کار از راه موعظه و تبلیغ انجام شود ولی می توان به زور هم متوسل شد. در زمان خود پیغمبر اسلام همین طور رفتار می کرد. ولی این بدان معنی نیست که مسلمانان همیشه سعی می‌کردند کسانی را که پیرو دین آنها نیستند، از بین ببرند. بر عکس، در قرآن صریحاً تأکید شده است که باید با اهل کتاب (مسیحیان و یهودیان) به نیکی برخورد کرد زیرا آنها بیشتر از بت‌پرستان شایان احترام هستند. در کشورهایی که تحت سلطه عربها قرار گرفته بودند، همیشه پیروان ادیان دیگر فراوان بودند. ولی این بدان معنی نیست که باید همیشه نسبت به آنها تسامح کرد. بر عکس، گاهی این تسامح قابل قبول نیست. اگر آیات قرآن را بررسی کنید، متوجه خواهید شد که الله با خشم زیادی درباره پیروان موسی سخن می‌گوید.

باید به یک ویژگی دیگر اسلام اشاره کرد و آن تعیین دقیق و شدید همه موازین زندگی است. فرد مسلمان موظف است هر روز 5 بار نماز بخواند. کسی که این کار از نکند، کافر محسوب می‌شود. انسانی که در خانواده اسلامی به دنیا نیامده و از دوران طفولیت به این فرایض دینی عادت نکرده باشد، این کار را بسیار خسته کننده محسوب می کند ولی برای مسلمانان اقامه نماز مانند همه کارهای روزمره دیگر، امر عادی است. همچنین باید در ماه رمضان روزه شدیدی را رعایت کرد که به ویژه در ماه‌های گرم تابستان دشوار است.

احکام محکوم به زنان در ادیان دیگر نیز وجود دارند ولی در اسلام با شدت خاصی رعایت می‌شود. هیچ دین دیگری تا این حد بر پنهان کردن زن از چشم نامحرم و پوشیدن او از سر تا پا با لباس‌های الزامی مختلف تأکید نمی کند. در هیچ دینی زن تا این حد به عنوان مال شوهرش که او را با پرداخت مهریه می‌خرد، محسوب نمی‌شود. هر فرد مسلمان در اکثر کشورهای اسلامی حق دارد چند زوج داشته باشد به شرطی که بتواند آنها را تأمین کند. بسیاری از مکاتب شریعت تأکید می‌کنند که زن در سیستم قضایی «نصف مرد» است یعنی تنها دو زن می توانند با یک مرد مقابله کنند. این گونه موازین فراوان است.

اتم ایرانی زیر خاک چال شد