گفتی که یک دیار هرگز به ظلم و جور نمیماند بر پا و استوار

امروز در دادگاه عراق حکم اعدام یک بیمار روانی داده شد.

دکتر عبدالکریم سروش با مروری اجمالی بر کارنامه روشنفکری دینی در ایران اظهار داشت: از همان ابتدای انقلاب ندای فقه پویا در ایران بلند شد، گرچه این دعوت مبنای تئوریک قوی نداشت اما فریادی از سر درد بود تا از «اجتهاد در فروع» بگذریم و به «اجتهاد در اصول» بپردازیم.

سروش تصریح کرد: در جامعه ما مدرنیته از در و دیوار می‌‏بارد اما هنوز در معابر به سنتی‌‏ترین شکل از صبر و قضا و قدر می‌‏گویند. در مقابل دوستان توجه داشته باشند نمی‌‏توان از کسی که نگاه سنتی ندارند، توقع داشت آداب سنتی را به جا آورند. روشنفکری دینی باید درک تازه خود را از تاریخ دین، امامت و نبوت بیان کند. مادامی که دین اسطوره‌‏زدایی نشده است، مشکل پابرجاست لذا باید خطبه‌‏ها، سخنرانی‌‏ها و مجالس ما حال و هوای دیگری داشته باشد

سروش تاکید کرد که «بصیرت در نظر»، «شجاعت در عمل» می‌‏آورد.

سروش در توضیح دین حداقلی، خاطرنشان کرد: یکی دیگر از درس‌‏هایی که روشنفکران دینی به ما آموختند، این است که دیگر نباید برای استخراج مدرنیته سراغ متون دینی برویم. این نکته یکی از چاله‌‏هایی بود که کثیری از روشنفکران در آن فرو رفتند اما به وسیله خرد و انصاف روشنفکران دینی از این دام هم بیرون جهیدند تا دیگر آن همه وقت و انرژی که مصروف استخراج علم و فلسفه و سیاست مدرن از متون دینی شده بود، منتفی شود. فهم همین مهم توسط روشنفکران دینی، عیدی بزرگ برای آنان محسوب می‌‏شود. در تاریخ اروپا هم می‌‏گویند وقتی متفکرین مغرب زمین به این نتیجه رسیدند که فلسفه از دین بیرون نمی‌‏آید، قرون وسطی به پایان رسید. در تاریخ روشنفکری دینی باید قرون وسطای این جریان هم به پایان رسیده است.

این روشنفکر دینی، حریت جریان روشنفکری دینی را در نحوه ارتزاق آنان دانست و تاکید کرد: بدون استثنا سقف معیشت روشنفکران دینی بر ستون شریعت تکیه ندارند اما روحانیون چه بپسندند و چه نپسندند، عنصری روحانی تلقی می‌‏شوند که از راه دین ارتزاق می‌‏کنند البته من برای این سخن هزینه‌‏های زیادی داده‌‏ام اما این یک واقعیت است زیرا روحانیت به تقوا و علم تعریف نمی‌‏شود، چرا که در بین روحانیون، هم افراد کم‌‏تقوا وجود دارند و هم افراد کم‌‏علم.

در حین تفکر به واژه<< شهامت>> و <<انسان خردمند>> این خورد به ذهنم....:

             گر مرد رهی میان خون باید رفت

                             از پای فتاده سرنگون باید رفت           

                                        تو پای به ره بنه دگر هیچ مپرس

                                                    خود راه بگویدت که چون باید رفت

...امروز این مجموعه به دستم رسید.آری کفرنامه است ولی خواندنش عیبی ندارد. چرا آزاد نیستیم تا خود انتخاب کنیم چه بخوانیم و کجا برویم...

آیا واقعا دین اسلام یعنی تسلیم بودن محض........؟؟

دیروز << توپ مرواری>> صادق هدایت رو خوندم و امروز <<کیفر نامه>> کارو. و فردا شاید << قیامت اسلام>> انصاری را...!!

بیایید بایستید و جواب دهید هزاران سوال بی جواب را.........

فقط می دانم خدا عشق است و شاید بقیه چیزها اشتباه باشد ولی خدا عشق است ...

ارزش یک سال را دانش آموزی که مردود شده می داند ارزش یک ماه را مادری که فرزندی نارس به دنیا آورده می داند ارزش یک هفته را سردبیر یک هفته نامه می داند ارزش یک ساعت را عاشقی که انتظار معشوق را می کشد ارزش یک دقیقه را شخصی که از قطار جا مانده و ارزش یک ثانیه را آنکه از تصادفی مرگبار جان به در برده می داند هر لحظه گنج بزرگی است گنجتان را مفت از دست ندهید باز به خاطر بیاورید که زمان به خاطر هیچکس منتظر نمی ماند دیروز به تاریخ پیوست فردا معما است و امروز هدیه .(از وبلاگ دوست داشتنی وطن پرست)